سمبل «کلید»، معانی و رمز و رازهایش در فراماسون

20 دی 5:54
کلید، اگر چه نام یک ابزار می‌باشد، اما به خاطر کاری که انجام می‌دهد، اسم عامی است که در فرهنگ‌ها و موضوعات مختلف بیان شده است و از جمله در فراماسون که به عنوان یک سمبل اصلی مطرح است.

کلید برای قفل است و قفل نیز برای درب و درب ورودی به یک مجموعه می‌باشد. البته کلید فقط باز نمی‌کند، بلکه ابتدا «قفل» می‌کند و بعد در صورت نیاز برای باز کردن آن قفل مورد استفاده قرار می‌گیرد و گاهی نیز مورد سوء استفاده. لذا نظر به این که «مجموعه – درب و قفل» نیز اسم عام هستند و برای امور متفاوت معنوی و مادی استفاده می‌شوند، کلید نیز یک اسم عام شده است و در فرهنگ‌های متفاوت، برای معانی متفاوت نیز به کار رفته است. از فرهنگ‌های دینی و الهی گرفته تا فرهنگ‌های سیاسی و اجتماعی، و البته در هیچ مکتب و سازمانی به غیر از فراماسون، به عنوان یک «سمبل» و آن هم سمبل اصلی به کار نرفته است.

برای تبرک جستن، ابتدا از قرآن کریم شروع می‌کنیم، با واژه «مقالید – جمع مِقلاد» به معنای کلید‌ها. ظاهراً این واژه دو بار در قرآن کریم به کار رفته که هر دو بار به عنوان «کلید» ورودی به اسرار زمین و آسمان می‌باشد:

«لَهُ مَقَالِیدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ» (الزّمر، 63)

ترجمه: کلیدهای آسمان و زمین از آن اوست و کسانی که نشانه‏های خدا را انکار کردند، آنانند که زیانکارانند.

در انجیل و سایر متون دینی مانند انجیل نیز واژه «کلید»، برای عروج از زمین و ورود به آسمان‌ها به کار رفته است.

در فرهنگ یویانی، کلید از دیرباز سمبل خانه بخت بود و آن را به عنوان ورود و فتح خانه خوشبختی به عروس هدیه می‌‌دادند و هنوز هم گاه چنین می‌کنند و البته اگر این ازدواج ناموفق باشد و کار به طلاق بیانجامد، هنگام طلاق آن را از زن پس می‌گیرند. در میان عبریانیان نیز چنین فرهنگی وجود داشت.

البته «کلید» در استعاره‌ها نیز جایگاهی قابل توجه دارد، مانند: کلید خوشبختی و سعادت – کلید کردن به معنای قفل کردن و گیر دادن – کلید معمّا – کلید شدن فک یا دندان و ... .

کلید نشانه تسلیم:

هر چند اهدای سمبلیک کلید طلایی شهر توسط شهرداران و سایر حکام به میهمانان سیاسی خارجی امروزه بیش از گذشته رایج است و نشانه‌ی دوستی می‌باشد، اما واقع این است که قدمت این معنا و این رفتار نیز به فرهنگ یونان باستان می‌رسد و نشانه‌ی تسلیم بوده است. در آن زمان جنگ‌های مستقیم داخلی و خارجی بسیار رخ می‌داد و گاه شهردارها و یا رؤسای مراکز مهمی چون دانشگاه‌ها یا موزه‌ها و یا خزینه دارایی‌های عمومی، برای جلوگیری از حمله، کشتار، تخریب و غارت، کلیدی را به فرمانده سپاه غالب (دشمن) اهدای می‌کردند، به معنای این که ما تسلیم هستیم و این شهر، دانشگاه یا خزینه مالی، از این پس مُلک و در اختیار شماست.

شاید بتوان گفت که این اولین نمودهای استفاده از سمبل کلید در سیاست بوده است. در ادبیات فارسی و عرب نیز از تقدیم «کلید» به کشور یا لشکر مهاجم، به معنای «تسلیم بدون جنگ» بسیار یاد شده است. مثل: «مفاتیح خزاین بدو سپرد و مقالید ممالک بدو تسلیم کرد. (ترجمه‌ی تاریخ یمینی چ   تهران ص 248.)» و یا «خاتم ملک بدو سپرد و مقالید خزاین بدو تسلیم کرد. (ترجمه‌ی تاریخ یمینی ایضاً ص،  372 و هم چنین در فرهنگ دهخدا)

کلید در فراماسون:

همان‌طور که بیان گردید، سابقه کلید به عنوان یک استعاره یا سمبل، قدمت دیرینه‌ای دارد، اما در هیچ فرهنگ، دین، مکتب یا سازمانی، به غیر از فراماسون، به عنوان یک «سمبل» اصلی اعتقادی و سیاسی به کار نرفته است.

دکتر الیور (Dr. Oliver) در کتاب معروف خود به نام «نشانه‌ها (Landmarks) می‌نویسد: «کلید یکی از نشانه‌های اصلی فراماسون است» (ج اول، ص 180)

هنر فراماسون این است که برای نمادها، یک تعریف واحد ندارد، چنان چه اساساً انگلیس قانون اساسی و نیز قانون قضایی مدون و واحدی ندارد (چرا که جهان را مُلک و مستعمره خود می‌دانند). لذا برای «کلید» نیز دو معنای اصلی و چند معنای فرعی دارند که این دو معنا عبارتند از:

الف – مخفی کاری:

در میان گذشتگان، کلید به معنای «سکوت» بود. از آموزه‌های دینی گرفته تا اخلاقی و تربیتی، کنترل و در اختیار داشتن «کلید زبان»، که از سویی موجب نگه‌داشتن اسرار می‌شود و از سوی دیگر از گناه‌های بسیار خطرناک و هولناک زبان [مثل: دروغ، غیبت، تهمت، نمّامی و فتنه] ممانعت می‌کند، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اما فراماسون این معنا را برای «سرّ نگهداری شیطانی و مخفی‌کاری» در سیاست و قدرت و استراتژی و تاکتیک به کار بُرده است. لذا تمامی سیاست‌های فراماسونی با استراتژی مخفی نگاه داشتن اهداف اصلی در پشت نقاب الفاظ، شعارها، سیاست‌ها و تاکتیک‌های علنی محقق می‌گردد.

ب – کلید سمبل فتوحات:

معنای دیگر سمبل کلید در فراماسون، همان «حکومت جهانی» است که مستلزم فتوحات می‌باشد که در قالب جنگ یا معاهدات و یا حتی تعاملاتی که به ظاهر معمولی و رایج است، اما باطنش به استعمار، استثمار و دست‌نشاندگی می‌انجامد، محقق می‌گردد.

در کتاب دائرة المعارف فراماسون (Mackey''s Encyclopedia of Freemasonry) می‌نویسد:  کلید از گذشته‌ها دور نماد قدرت بود.

در کتاب اسراییل «Israel, part ii, section 4» چنین آمده است: «کلید، همیشه نماد قدرت مقدس مدنی بوده است». لذا در کتاب اشعیاء (Isaiah - xxii, 22)  آمده است: «داود با کلید بلندی که بر شانه می‌کشید از خانه خارج شد. این کلید قدرت بود. او برای نجات ما آمده بود، پس همه چیز باید در مُلک و حیطه‌ی قدرت او قرار می‌گرفت همه‌ی راه‌ها و دروازه‌ها و درب‌ها باید به روی او گشوده می‌شد».

البته در مورد سمبل «فتح و قدرت» بودن کلید در فراماسون، مباحث ریشه‌ای بسیاری وجود دارد کتاب‌های بسیاری نیز در این خصوص نوشته شده است که از جمله: کلید سلیمانی (Solomon''s Key) و کلید هرم (Hiram Key) می‌باشد.

کلید در سیاست:

از این رو، کلید در سیاست، از یک سو سمبل مخفی کاری و پنهان داشتن اهداف پلید و یا غیر قابل قبول و غیر مطلوب عموم، در پشت ظواهر نیکو و مورد قبول بود و از سوی دیگر سمبل و نشانه‌ی قدرت. البته با این تفاوت که برای «قدرت» نشانه فتوحات بود، اما برای ممالک و حکام ضعیف که مورد حمله و هجمه‌ی دشمنان قوی گرفته بودند، نشانه و سمبل تسلیم بود و هست. یعنی به ما حمله نکنید، ما تسلیم هستیم. همه چیز مُلک شما و تحت فرمانروایی شماست و همه درب‌ها به روی شما باز است.

ارسال نظرات

نظرات شما

نظر شما