Islamic world Analytical news site

درخواست نماینده سازمان ملل از تایلند برای کمک به حل بحران میانمار

به گزارش جهان اسلام، سایت مجله خبری – تحلیلی thediplomat در گزارشی به قلم Sebastian Strangio نوشت نولین هیزر گفت که تایلند نقش مهمی در جلوگیری از وخامت بیشتر بحران در میانمار دارد.

براساس این گزارش، روز دوشنبه نولین هیزر، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور میانمار، در جریان سفر به تایلند، از دولت این کشور خواست تا نقش فعال تری در حل بحرانی که همسایه خود را فراگرفته است، ایفا کند. هیزر در بیانیه‌ای که پس از دیدار با نخست‌وزیر تایلند، پرایوت چان او چا صادر کرد، گفت که رهبر تایلند باید حکومت نظامی میانمار را تحت فشار قرار دهد تا به طرح صلح انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا (آ.سه.‌آن) متعهد شود. همانطور که مشخص است، اجماع پنج محوری خواستار توقف خشونت و گفتگوهای سیاسی فراگیر با هدف پایان دادن به بحرانی است که از زمان کودتای فوریه گذشته بر میانمار سایه افکنده است.

به گزارش سایت irrawaddy، هیزر در بیانیه خود گفت: «نخست وزیر تایلند نقش مهمی در جلوگیری از وخامت بیشتر بحران در میانمار دارد، جایی که یک انفجار منجر به بی ثباتی بیشتر در منطقه مرزی در حال حاضر ناآرام می شود». در اصل، هیزر باید به درهای باز امید داشته و بر آن ها پافشاری کند: تایلند کشوری است که به احتمال زیاد مستقیما تحت تاثیر وضعیت رو به وخامت در داخل میانمار قرار می گیرد. برای دهه‌ها، درگیری‌های داخلی مزمن میانمار، جریان ثابتی از پناهندگان را در سراسر مرز مشترک 2416 کیلومتری دو کشور ایجاد کرده است. با توجه به این که میانمار اکنون در آستانه یک جنگ داخلی سراسری است، تایلند احتمالا با تعداد بی‌شماری از غیرنظامیان آواره مواجه می شود. اما علیرغم منفعت آشکار به آنچه در میانمار رخ می دهد، واکنش تایلند به کودتا در میانمار کم رنگ بوده است. دولت تایلند در حالی که ادعا می‌کند درگیر «دیپلماسی آرام» است، در برابر سرکوب وحشیانه ارتش میانمار علیه معترضان ضد کودتا و بی‌ثباتی مناطقی که مستقیما با تایلند هم مرز هستند، سکوت اختیار کرده است. چه چیزی این تردیدهای تایلند را توجیه می کند؟ اولاً، اجتناب از این نتیجه‌گیری دشوار است که پرایوت از ترس مشروعیت خود، مشتاق است از ایجاد یک هنجار که مداخلات نظامی در سیاست نامشروع است اجتناب کند. بالاخره او نیز در سال 2014 با کودتا قدرت را به دست گرفت. مدت کوتاهی پس از کسب قدرت در سال گذشته، مین آنگ هلائینگ به پرایوت نامه نوشت و از او برای «حمایت از دموکراسی» در میانمار کمک خواست و برخی معتقدند کودتای میانمار تلاشی برای تکرار کودتای خود پرایوت و شستشوی متعاقب آن از طریق یک انتخابات عمیقا ناقص در سال 2019 بود. رویکرد عملیاتی «عدم مداخله» آ.سه.‌آن در امور کشورهای عضو، بهانه‌ای مناسب برای بانکوک برای اتخاذ رویکردی غیرمستقیم به وضعیت میانمار می‌دهد. عامل دوم رابطه نزدیک بین تاتمادو و ارتش سلطنتی تایلند است. این دو ارتش مدت‌هاست که در طیف وسیعی از جبهه‌ها، از جمله توقف جریان‌های مرزی مواد مخدر غیرقانونی و سایر کالاهای قاچاق، همکاری کرده‌اند و با وجود تمام تاریخ‌نگاری رسمی که بر دشمنی سنتی بین دو ملت تاکید می‌کند، رهبری همچنان در شرایط آرامی باقی می‌ماند. این روابط به سطح شخصی نیز گسترش می‌یابد: رهبر کودتای میانمار، ژنرال ارشد مین آنگ هلینگ، ظاهرا خود را پسر خوانده ژنرال فقید پرم تینسولاناندا، نخست‌وزیر سابق تایلند و رئیس شورای خصوصی می‌داند که به سلطنت قدرتمند در کشور توصیه می کند. از یک زاویه خاص، این روابط نزدیک بانکوک را در موقعیت مناسبی برای میانجیگری در بحران میانمار قرار می دهد. روابط خاص با میانمار، تایلند را در موقعیتی قرار داد تا گفتگوی صلح را پیش ببرد. در واقع، همکاری دولت تایلند اگر نگوییم کافی بلکه یک پیش شرط ضروری برای هر تلاشی برای حل مجموعه بحران های درهم تنیده میانمار و کاهش شرایط رو به وخامت انسانی در داخل کشور است. با این حال، در حال حاضر، ابقای یک نقش قوی از سوی تایلند بعید به نظر می رسد. پرایوت در بیانیه جداگانه‌ای که پس از دیدار با هیزر صادر کرد، گفت که مشکلات میانمار پیچیده است و وضعیت آن باید به تدریج با تفاهم و از طریق ایجاد اعتماد با رهبر میانمار رسیدگی شود. رویکردی که خوب یا بد، به منزله پذیرش است. در نهایت، ابتکار دیپلماتیک تایلند به دلیل بحران‌های ادواری که به برکناری تاکسین شیناواترا، نخست‌وزیر سابق در کودتای پیش از گذشته در سال 2006 بازمی‌گردد، تضعیف شده است و ارتش را بر آن داشت تا کنترل خود را بر سیاست تایلند تشدید کند. علیرغم همه انتظاراتی که تایلند ممکن است نقش فعال تری در میانمار ایفا کند، یک دولت ضعیف، فاقد مشروعیت عمومی گسترده و عملکرد در حالت بحران دائمی، هرگز در موقعیتی قرار نخواهد گرفت که دیپلماسی خلاقانه را در مورد موضوعی به این پیچیدگی رهبری کند.