Islamic world Analytical news site

روابط رو به رشد استرالیا با شمال شرق آسیا

به گزارش جهان اسلام، سایت مجله خبری – تحلیلی thediplomat در گزارش هفته نخست ژانویه 2022 خود به قلم Grant Wyeth نوشت در نقطه تلاقی منافع تجاری و امنیتی است که روابط استرالیا با ژاپن و کره جنوبی وضعیت مناسب و فزاینده خود را پیدا می کند.

براساس این گزارش، بدیهی است که بازدیدهای دولتی و رسمی طی دو سال گذشته به دلیل همه گیری کووید-19 محدود شده است. رؤسای جمهور و نخست وزیران به استثنای اجلاس های بزرگی مانند G20 در بریتانیا در ژوئن، اکثرا خود را در داخل کشورشان محدود نموده اند. با این حال، در حالی که جهان به جای تلاش برای از بین بردن آن، به مرحله زندگی با کووید – 19 می رود، عادی سازی این بازدیدها از سر گرفته می شود. با این عادی سازی، توجه به اینکه چه کسی به کجا می رود می تواند چیزهای زیادی را در مورد اولویت های یک کشور فاش کند. در اواسط دسامبر، رئیس جمهور کره جنوبی مون جائه این، برای دیدار با نخست وزیر اسکات موریسون به استرالیا سفر کرد و در هفته اول ژانویه، کیشیدا فومیو، نخست وزیر ژاپن نیز همین کار را انجام خواهد داد. با توجه به اینکه شمال شرق آسیا عمدتا جایی است که بخش عمده ای از تجارت استرالیا در آن قرار دارد و کانبرا نسبت به قاطعیت چین در پهنه هند – اقیانوسیه واهمه دارد، واضح است که برای استرالیا این منطقه نگرانی اصلی است. سفرهای مون و کیشیدا همچنین نشان می دهد که هر دو کشور استرالیا را به عنوان یک شریک استراتژیک مهم می بینند. روابط تجاری آن ها با استرالیا از اهمیت بالایی برخوردار است و به ویژه مشارکت امنیتی مربوطه آن ها با استرالیا بسیار ارزشمند است و در اولویت قرار دارد. مشارکت امنیتی استرالیا با ژاپن در دهه گذشته به طور پیوسته افزایش یافته است.

واضح است که این دو اکنون یکدیگر را به عنوان شریک امنیتی اصلی خود در کنار اتحادهای مربوطه خود با آمریکا می بینند. انتظار می‌رود در سفر آتی کیشیدا، او و موریسون توافقنامه دسترسی متقابل را امضا کنند که در نوامبر 2020 بر سر آن توافق شد. این توافق، هماهنگی و قابلیت همکاری نظامی دو کشور را عمق خواهد داد و امکان استقرار پرسنل نظامی در قلمرو یکدیگر را فراهم می کند. ژاپن فقط در حال حاضر این نوع توافق را با آمریکا دارد. سفر مون همچنین شامل امضای یک توافقنامه دفاعی بزرگ، یک قرارداد 726 میلیون دلاری برای تولید دفاعی کره جنوبی شرکت Hanwha برای ساخت 30 خمپاره انداز و 15 وسیله نقلیه تدارکاتی مهمات زرهی برای ارتش استرالیا بود. این بزرگترین قرارداد تجهیزات نظامی است که استرالیا با یک کشور آسیایی منعقد کرده است و یک گام بزرگ در همکاری دفاعی بین دو کشور محسوب می گردد. در سال‌های اخیر، کره جنوبی ساختار دفاعی خود را از تمرکز انحصاری بر درگیری احتمالی با کره شمالی و سرمایه‌گذاری بیشتر در امنیت منطقه هند – اقیانوسیه تغییر داده است. این امر مستلزم افزایش قابل توجه مشارکت امنیتی کره جنوبی با استرالیا است. کانبرا و سئول به طور فزاینده ای محیط استراتژیک خود را به روشی مشابه می بینند. هر دو از متحدان سرسخت آمریکا هستند که نگران مشکلات داخلی فعلی واشنگتن هستند و تمایل خود را برای افزایش توان دفاعی در پاسخ نشان می دهند. این پاسخ همچنین ناشی از نگرانی در مورد قاطعیت چین است، زیرا استرالیا و کره جنوبی هر دو در معرض فشار اقتصادی از سوی پکن بوده‌اند و نسبت به نیات چین در دریای چین جنوبی و تایوان محتاط هستند. در حالی که کره جنوبی همیشه نسبت به استرالیا در انتقاد از رفتار چین خویشتن دارتر خواهد بود، این بدان معنا نیست که سئول نگرانی های استرالیا را ندارد. سئول روابط پیچیده تری با پکن دارد، نه فقط به دلیل نزدیکی جغرافیایی آن به چین، بلکه به دلیل اینکه همچنان به اهرم دیپلماتیک پکن بر کره شمالی نیاز دارد و این امر کار سئول را برای متعهد شدن به اتحادهای امنیتی بسیار دشوارتر می کند. مانند کواد که شامل استرالیا، آمریکا، هند و ژاپن است ولی کره جنوبی عضو آن نیست. روابط کره جنوبی با ژاپن نیز این موضوع را پیچیده تر می کند. تنش‌های مداوم بین سئول و توکیو پیچیدگی بیشتری به محاسبات استرالیا در شمال شرق آسیا می دهد. منافع راهبردی مشترک بین کره جنوبی و ژاپن نتوانسته تنش های تاریخی بین دو کشور را کاهش دهد و این توانایی استرالیا برای هماهنگی مشارکت های سه جانبه در منطقه را دشوارتر می کند. با توجه به منافع اقتصادی استرالیا که به آسیای شمال شرقی محدود شده است، تمرکز امنیتی این کشور به وضوح درگیر این منطقه است.

حفظ جریان بدون مانع تجارت بین خود و شمال شرق آسیا یک اولویت ملی است و علاقه ای که هم صنایع با فناوری پیشرفته ژاپن و هم کره جنوبی به مواد معدنی خاکی کمیاب استرالیا دارند به این معنی است که دو کشور نیز سرمایه گذاری زیادی در تجارت با استرالیا دارند. در نقطه تلاقی منافع تجاری و امنیتی است که روابط استرالیا با ژاپن و کره جنوبی کیفیت روزافزون خود را پیدا می کند.

در راستای این گزارش، در روز پنجشنبه 16 دی 1400، استرالیا و ژاپن به جهت نگرانی از تحرکات چین در منطقه هند – اقیانوسیه، پیمان دفاعی پایه دوجانبه ای را امضا کردند. به غیر از آمریکا، این اولین توافقنامه دسترسی متقابل ژاپن با کشور دیگر تلقی می گردد. نخست وزیر استرالیا اسکات موریسون و نخست وزیر ژاپن کیشیدا فومیو در یک نشست مجازی برای امضای توافقنامه دسترسی متقابل، ملاقات کردند. این توافق پس از یک سال مذاکرات بین ژاپن و استرالیا با هدف از بین بردن موانع قانونی برای اجازه دادن به نیروهای یک کشور برای ورود به کشور دیگر برای آموزش و اهداف خاص صورت گرفت. موریسون گفت ژاپن نزدیک‌ترین شریک ما در آسیا است که با مشارکت استراتژیک ویژه ما، این مهم نشان داده شده است یعنی “یک مشارکت برابر، اعتماد مشترک بین دو دموکراسی بزرگ متعهد به حاکمیت قانون، حقوق بشر، تجارت آزاد و هند – اقیانوسیه آزاد. کیشیدا از این توافق به عنوان “ابزاری برجسته که همکاری امنیتی بین کشورها را به ارتفاعات جدیدی ارتقا خواهد داد” ستایش کرد. در حالی که به چین اشاره ای نشده بود اما اهمیت تحرکات پکن در امضای این قرارداد ضمنی بود. یاماگامی شینگو، سفیر ژاپن در استرالیا گفت «با توجه به وخامت محیط امنیتی، کاری که ژاپن و استرالیا با هم می توانند انجام دهند، اول از همه افزایش بازدارندگی است». موریسون گفت که این توافق بخش مهمی از پاسخ استرالیا و ژاپن به ابهامی که اکنون با آن رو به رو هستیم را تشکیل می‌دهد و زیربنای تعامل بیشتر و پیچیده‌تر در عملیات بین نیروهای دفاعی استرالیا و نیروهای دفاع شخصی ژاپن خواهد بود. وی این پیمان را “لحظه ای محوری برای استرالیا و ژاپن و برای امنیت دو ملت خواند. مالکوم دیویس، تحلیلگر ارشد در موسسه سیاست استراتژیک استرالیا گفت که این توافق اهمیت ایجاد شراکت های دفاعی محکم برای بازدارندگی از چینی که به طور فزاینده ای تهاجمی می شود را به رسمیت می شناسد. او به اسکای نیوز گفت ژاپن از محدودیت‌های قانون اساسی پس از جنگ خود در استفاده از نیروی نظامی خارج می‌شود، زیرا توکیو چالش‌هایی را که از سوی چین با آن مواجه است، تشخیص می‌دهد. یک اختلاف ارضی بین چین و ژاپن وجود دارد و به طور قابل توجهی نگرانی فزاینده ای وجود دارد که چین در چند سال آینده اقدامی در مورد تایوان انجام دهد. در پایان آمده است این پیمان مبتنی بر گفتگوی استراتژیک موسوم به کواد است که شامل ژاپن، استرالیا، آمریکا و هند می شود. استرالیا سال گذشته میلادی نیز توافقنامه AUKUS را با آمریکا و بریتانیا امضا کرد که هر دو متعهد شده‌اند به استرالیا در دستیابی به زیردریایی‌ های هسته‌ای کمک کنند.