Islamic world Analytical news site

ضرورت تحقق بخشیدن به موضوع کواد پلاس

به گزارش جهان اسلام، سایت مجله خبری – تحلیلی thediplomat در گزارشی به قلم Jagannath Panda نوشت میزبانی ژاپن از اجلاس چهارگانه در سال جاری فرصت مناسبی برای حضور سایر شرکای فرا منطقه ای در کواد است.

بر اساس این گزارش، در 6 ژانویه 2022 ژاپن و استرالیا یک معاهده دفاعی نمادین به نام توافقنامه دسترسی متقابل امضا کردند تا همکاری دفاعی دوجانبه خود را در مواجهه با موقعیت تهاجمی فزاینده چین در منطقه هند – اقیانوسیه تقویت کنند. بیانیه مشترک به صراحت به همکاری رو به رشد بین کشورهای چهارگانه گفتگوی امنیتی (کواد) – استرالیا، هند، ژاپن و آمریکا – با “هدف پاسخ های هماهنگ به چالش های مهم منطقه” اشاره می کند. گروه‌ بندی های غیررسمی پس از 10 سال فاصله در سال 2017 احیا شد و از آن زمان تلاش‌ها برای تحکیم مشارکت‌های امنیتی و همکاری‌های منطقه‌ای بین اعضا را دو چندان کرده است. توکیو میزبان دومین نشست کواد در سال 2022 خواهد بود. در این زمینه، مفهوم کواد پلاس مدت ها مطرح بوده اما تاکنون یک مفهوم انتزاعی باقی مانده است ولی در صحنه ژئوپلیتیک فعلی، جایی که تنش‌های پس از AUKUS حتی در میان متحدان در حال افزایش است، اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند. چگونه کواد پلاس می تواند از یک ایده انتزاعی فراتر رفته و به عنوان یک گروه سیاسی صرف تثبیت شود؟ در سال 2020، چارچوب کواد پلاس، اولین پایه خود را خارج از پارامترهای کنفرانس های میزگرد پیدا کرد (جایی که این ایده از سال 2013 در حال طرح بوده است). در 20 مارس، نمایندگانی از کره جنوبی، ویتنام و نیوزلند در نشست هفتگی کواد شرکت داشتند. در ماه می، زمانی که واشنگتن میزبان نشستی متشکل از چهار کشور آمریکا، برزیل، رژیم صهیونیستی و کره جنوبی برای بحث در مورد پاسخ جهانی به کووید 19 بود، ، انگیزه ها برای فرمت پلاس افزایش یافت. اهمیت همکاری و انسجام چند بخشی به نفع هر چه بیشتر جامعه جهانی در میان کشورهای متفق القول، نیاز دوران شکننده پس از کووید است. این در هیچ کجا واضح‌تر از منطقه هند – اقیانوسیه نیست، جایی که کواد قصد دارد از طریق «فرصت‌های جدید برای همکاری» یک «آینده مشترک» را رقم بزند. کواد پلاس می تواند یکی از این فرصت های حیاتی باشد. در آینده، قالب پلاس را می توان به عنوان یک “اتحادیه فرضی” معرفی کرد که به جهان گرایی، حاکمیت قانون، آرمان های دموکراتیک و مناطق آزاد دریایی پایبند است. به طور کلی، ایده کواد پلاس به تعامل وزیران در منطقه هند – اقیانوسیه اشاره دارد که از کواد استفاده می کند تا سایر اقتصادهای مهم نوظهور را نیز شامل شود. در عین حال، یک رویکرد چند قطبی ارائه می دهد که از طریق آن می توانیم رشد استراتژیک چندجانبه کشورهای شرکت کننده را مشاهده، تحلیل و ارزیابی کنیم. بنابراین لازم نیست کواد پلاس را به عنوان پسوند کواد در نظر بگیریم. کواد پلاس عمدتا بر ایجاد چارچوبی جهت همکاری برای پرداختن به چالش‌های بین‌المللی مشترک، مانند چالش‌های همه‌گیر اقتصادی و بهداشت عمومی متمرکز است. کواد یک گفتگوی استراتژیک‌تر برای رسیدگی به چالش‌های دریایی، فناوری، زیرساخت‌ها و سلامت از طریق دریچه امنیت باقی ماند. در عوض کواد را باید به عنوان پیوندی بین چهار کشور موسس و قدرت های جهانی در حال ظهور (از طریق ابتکارات یا برنامه های مشترک جدید) که برای رفاه، صلح و ثبات منطقه مهم هستند، نگریست. چنین پیوندی ممکن است ابتدا به صورت چرخشی از طریق همکاری های دوجانبه، سه جانبه و چندجانبه پدیدار شود. دامنه کواد همچنین نباید محدود به کشورهای منطقه (مانند ویتنام یا کره جنوبی) باشد، بلکه باید شرکای متفق القول در مناطق دیگر مانند اتحادیه اروپا و بریتانیا که سهامداران منطقه هند – اقیانوسیه هستند را نیز شامل شود. به عنوان مثال، اتحادیه اروپا به دلیل مشارکت نزدیک خود با هند، ژاپن و انجمن کشورهای جنوب شرقی آسیا (ASEAN) به ویژه پس از انتشار استراتژی همکاری هند – اقیانوسیه و استراتژی 300 میلیارد یورویی اتصال جهانی، یک نامزد طبیعی است.

همین امر در بریتانیا نیز صادق است، که اخیرا از برنامه بریتانیای جهانی خود پرده برداری کرد که شامل دیدگاه خود برای منطقه هند – اقیانوسیه است. این قالب به طور بالقوه با دعوت از نیروهای جدید و نوظهور برای مشارکت، افق های کواد را از نظر کثرت گرایی و فراگیری گسترش می دهد. چنین کشورهایی می‌توانند با ابتکارات جدید و تخصصی کواد (شامل گروه‌های کاری جدید آب و هوا و فناوری‌های حیاتی و نوظهور) برای حمایت، تقویت و بهبود منافع مشترک مبتنی بر ارزش و پایدار در سرتاسر جهان، مجددا بر حمایت از نقش مرکزی آسه‌آن تاکید کنند. علاوه بر این، شرکای کواد پلاس می توانند از طریق پروژه های تازه تاسیس مانند ابتکار پایداری زنجیره تامین که شامل ژاپن، استرالیا و هند است، مشارکت داشته باشند که به دنبال کاهش وابستگی به چین و ایجاد زنجیره های تامین پایدار در هند – اقیانوسیه است. علاوه براین، اجرای ابتکارات ملی توسط شرکای کواد، حوزه نفوذ آن ها را هم به صورت فردی و هم به صورت گروهی در منطقه هند – اقیانوسیه گسترش داده است. از طریق کواد پلاس، دامنه گسترده‌ای از تلاش‌ها مانند مشارکت توسعه‌یافته ژاپن در زیرساخت‌های کیفیت (EPQI)، گروه هفت (G7) و… را می توان و باید تشویق کرد. کشورهای کواد پلاس مانند ویتنام، نیوزلند، برزیل، رژیم صهیونیستی و کره جنوبی می توانند شرکای مهمی در چنین طرح های ملی شوند. علاوه بر این، به دنبال بیانیه AUKUS، که باعث شکاف در روابط ترانس آتلانتیک شد و تقاضاهای فزاینده اروپا برای خودمختاری استراتژیک، کواد پلاس به عنوان یک توسعه برای کواد ظاهر می شود. این امر امکان ایجاد یک «پیوند قاره‌ای» و یک «کریدور ارتباطی» را فراهم می‌کند و پیوندهای مستقل و مستقیم با اقتصادهای آسیایی را برای اتحادیه اروپا، فراتر از ورود به رهبری آمریکا، آشکار می‌کند. کواد یک اتحاد نظامی رسمی نیست، اگرچه تمرینات نظامی / دریایی مانند مالابار را در بین شرکای متفق القول انجام می دهد. با این حال، در سال های اخیر با بدتر شدن وضعیت ژئوپلیتیک جهانی، جنگ تجاری ادامه دار بین چین و آمریکا، بحث بر سر Thucydides Trap را دوباره مطرح کرده است. در عین حال، نظم پس از کووید 19، Kindleberger Trap را برجسته می‌کند، که چین را به عنوان یک قدرت ضعیف از نظر تامین کالاهای عمومی قرار می‌دهد. بنابراین، تجدید حیات کواد در میان جهانی بی ثبات و نظامی، به چین تمرکز جدیدی بر تقویت پایداری اقتصادی و زیست محیطی و همچنین تقویت امنیت و رفاه در هند – اقیانوسیه و فراتر از آن داده است. کواد به ویژه از تشدید همکاری امنیتی دوجانبه و سه جانبه بین کشورهای عضو انتقاد کرد. اگرچه در بیانیه مشترک سپتامبر 2021 رهبران کواد به صراحت به چین اشاره ای نشده ولی مخالفت با چین به طور ضمنی قوی بود و تعهد خود را به امنیت وعده می دهد. پیش از این وانگ یی، وزیر امور خارجه چین کواد را ناتوی هند – اقیانوسیه نامیده بود. با ذهنیت قدیمی جنگ سرد برای ایجاد رویارویی بین گروه های مختلف، رسانه دولتی چین آن را باشگاه گفتگوهای خالی نامید که آمریکای نگران می خواهد کنترل را در دست بگیرد. در مقابل این سناریو، کواد پلاس ممکن است به عنوان یک گروه میانه با هدف فراتر رفتن از دیدگاه سنتی چین ظاهر شود: در حالی که تهدیدات واقع بینانه برای امنیت ملی را می پذیرد، سیستم کواد پلاس به کشورهای شرکت کننده اجازه می دهد تا یک همسویی استراتژیک ایجاد کنند که ممکن است پذیرش فزاینده یا موقت نظم در منطقه هند – اقیانوسیه تا زمانی که بخشی از یک چارچوب اتحادیه تعریف شود را نشان دهد. یادآوری این نکته مهم است که کشورهایی مانند کره جنوبی، نیوزلند و ویتنام به دلیل موفقیت در مقابله با همه‌گیری کووید 19 در داخل مرزهایشان، تا حد زیادی در این قالب گنجانده شده‌اند. با این حال، اگر فرمت کواد پلاس انگیزه جدید و اهداف جدیدی پیدا کند، بعید است که این کشورها تمایلی به مشارکت یا حمایت آشکار از هر قالبی که به نظر می رسد چین محور باشد و در عین حال روابط پیچیده اقتصادی با آنها را به اشتراک بگذارند، داشته باشند. اگرچه روابط اقتصادی و تجاری با چین از زمان کووید 19 مورد بررسی دقیق‌تری قرار گرفته است، با تلاش کشورها برای ایجاد زنجیره‌های تامین انعطاف‌پذیرتر و پایدار، باز هم بعید است که سیطره چین بر اقتصاد جهانی پایان یابد. با این وجود، راه‌هایی برای کاهش وابستگی جهانی به چین وجود دارد همانطور که SCRI از طریق تلاش‌های خود برای کشف فرصت‌ها برای تنوع از طریق همکاری کشورهای دارای تفکر مشابه و برنامه‌های مشارکت عمومی – خصوصی تاکید کرده است. علاوه بر این، کواد پلاس ممکن است در مکانیسم گفتگوی خود برای ارتقای دوستی چین و آمریکا به نفع حفظ رفاه و ثبات منطقه ای، فضایی را برای چین، که هنوز یک قدرت اقتصادی مسلط است، فراهم کند. پس از همه این ها، فرمت کواد پلاس در حال حاضر در مراحل اولیه است. به همان اندازه که وضعیت فعلی نامشخص است، آینده آن پتانسیل بسیار زیادی دارد. در دنیای پسا کووید، جایی که آسیب‌پذیری‌های اقتصادی و سیاسی موجود تشدید شده و هرج‌ومرج ایجاد کرده است، این نوع چارچوب جایگزین نه تنها می‌تواند به تسهیل تحویل کالاهای عمومی جهانی کمک کند، بلکه می‌تواند سیستم‌های حکمرانی جهانی را مجددا پیکربندی کند و در همین راستا کواد پلاس به عنوان سرمایه اصلی نهفته است.